Öğlen saatlerinde tekne mürettebatı mangalları yakmaya başlıyor. Balık, tavuk, et ızgara, cız-bız kokuları birbirine karışıyor. Ekmekler kesiliyor, mevsim salataları yapılıp, limonlar bölünüyor, altın sarısı renkli patatesler kızartılıyor. İşte tam bu sırada tuz oranı hayli yüksek denizden nasibini almış, baterinin cam derisi gibi gergin, bronzlaşmış teninizle denizden çıkıp teknenin gölgelik bir yerinde serinliyorsunuz. Ortaya konan yemeklerden tabağınıza alıyor ve soğuk içeceklerle hafif hafif beşik gibi tatlı tatlı sallanan teknede yemeye başlıyorsunuz. Kesinlikle 5 yıldızlı restoranlarda bulamayacağınız bu keyif sırasında, bir an gözlerinizi kapayıp gerçek tatilin bu olduğunu düşünmeye başlıyorsunuz. Yemek sonunda kalan ekmek kırıntılarını denize attığınızda toplanan yüzlerce balık, denizi akvaryuma çevirmeye yetiyor. Öğleden sonraki dinlenme ve yüzme molalarında, sahildeki kumluk bölgelerde kızgın kum kürüne girme imkanı da var. Plajdan demir alıp Suluada’nın soluna paralel ilerleyen tekneler, adanın su seviyesinde kayıkların geçebileceği bir tünele geliyorlar. Doğanın bu şaşırtıcı sürprizi, denizin kaya ile ilişkisini gözler önüne seriyor. Denizin durgun zamanında adanın arka yüzüne yanaşanlar, suyun kaynağına ulaşıyor ve kaynağın çevresindeki kayalıklara isimlerini yazmayı ihmal etmiyorlar.
Suluada’nın tam karşısında ise bir başka mola yeri, “Kelleci koyu” bulunuyor. Yatların sıkça ziyaret ettiği bu koyda da kayalardan süzülen tatlı su kaynaklarını görmek mümkün. İri taneli kum plajdan denize girilip buradaki molada teknelerde kesilen, soğutulmuş karpuzlar yeniyor.

Saat 18:00′e doğru dönüşe geçilirken arzu üzerine Adrasan koy ağzındaki son deniz banyosu molasıyla geziye son veriliyor. Tuzlu suyun kavurucu etkisi, gölgede bile denizden yansıyan ışıklar ve ılık esen rüzgar nedeniyle bir günde yanabildiğiniz ya da en azından kızardığınız bu gezilerin ikinci seçeneğinde, yine Adrasan’dan çıkılıyor. Ancak bu kez Antalya yönüne sapılıyor. İlk durak yöre halkından bile pek az kişinin bildiği çok ilginç bir fiyord. Denizin “S” çizerek içeri haliç yaptığı bu bölüme, “Gemleyik” deniliyor. Kaçamak yapmak ve saklanmak için ideal olan bu doğa harikasının hemen yanı başında, hoş bir plaj bulunuyor. Aynı bölgede bir de küçük teknelerin dönebileceği büyüklükte mavi fosforlu bir mağara yer alıyor. Su altından karşı bölüme geçit veren bu mağaradan sonra yaklaşık 40 dakikalık bir yolculukla, bu defa Sazak koyuna geliyorsunuz. Teknelerin uyuduğu doğal bir liman olan bu koya “Balayı koyu” da deniyor. Yarımadanın diğer tarafında bulunan koyun ismi ise “Porto Ceneviz”. Bu yöne yapılan turlarda yine deniz banyoları, yemek molaları verilip doğanın tüm cömertliğini içinizde hissediyor, Adrasan’a dönerek tekne bağlıyorsunuz.

Sazak koyu (trekking): En keyif verici ve zorluğu olmayan bir yürüyüş parkurudur.Parkur mesafesi 11 km gidiş 11 km geliş olmak üzere toplam 22 km’dir. Toprak bir yoldan güzel kokulu çam ağaçları arasından keyifle denize bakarak yürüyüş yapıyoruz. Adrasan’ın en güzel koylarını karadan görebiliyorsunuz. Bu yol iki buçuk saatlik bir normal yürüyüşle Sazak Koyu’na götürüyor. Sazak koyunun büyük kumsalında denize girerek bütün yorgunluğunuzu atıyorsunuz.
Bu parkurla ilgili 2. seçenekte teknemizle sizi denizden Sazak koyuna götürüp yürüyüşe ordan başlatmaktır.
Adrasanın doğasına aşık olacağınız bir parkur mutlaka tavsiye ediyoruz bu parkurda yürümenizi…

Gelidonya feneri (trekking): Birinci parkurda arabayla Mavikent Kesebaşı’na ulaşıyoruz. Belli bir noktaya kadar araç yoluna da sahip olan hat üzerinde, daha sonra zeytin ağaçları arasında rampa yukarı doğal ortamda yürüyüşümüzü yapıp Gelidonya fenerine ulaşıyoruz. Muhteşem manzara eşliğinde kumanyalarımızı yiyip yorgunluk atıyoruz. Geldiğimiz yoldan rahat bir iniş patikası ile araçlara ulaşarak yürüyüşümüz tamamlıyoruz. İkinci parkurda ise (zor olan parkur) ters iskikametten yani Adrasan’dan yürüyüş tırmanışla başlayıp çam ağaçlarıyla kaplı tepeleri aşarak Gelidonya fenerine kadar uzanan 4,5 saatlik uzun bir parkur bizi bekliyor.

Olympos (trekking ve tırmanış) : Bölgede Musa Dağı’nın zirvesinde 170 dönüm üzerine kurulu ilk Olympos, Fethiye-Antalya Lykia yolu üzerinde 2,5 saatlik yürüyüşle görülebiliyor. Harabeler arasında sarnıçlar, kent giriş kapısı, küçük tiyatrosu, güney tepesinde ikişer katlı villalar, kemer kalıntıları, kazı çalışmalarıyla gün ışığına çıkmayı bekliyor. Olympos denizi gören tepenin diğer yüzü Adrasan Ovasını seyrediyor. Avusturyalı arkeologların buluntularına göre taşlar üzerinde yazılı olan Teo Olympos “Tanrı için Olympos” anlamına geldiği belirtiliyor. Yıkılan taşlardan geriye “OLYM” harflerini gösteren oyma taşlar görülebiliyor. Çeşitli baskınlar sonucu Olympos’tan sürülen Olymposlular bugünkü Olympos’a gelmişler. Bu nedenle günümüzdeki Olympos bu isimle anılırken gerçek Olympos’un Musa Dağı tepesinde olduğu belirtiliyor. Adrayanos döneminde gözcülük amacı için yapılmış iki kale günümüzde de varlığını sürdürüyor.

Musa dağı (serbest tırmanış): Adrasan’a gelipte simgesi haline gelmiş olan hemen koy başındaki Musa dağına tırmanmak olmaz. Bu tırmanış zor olan serbest tırmanış parkurudur. Tırmanışa başlamadan önce yolumuza sıkça çıkacak olan diken ve çalılar sebebiyle şort yerine rahat bir pantolon veya eşofman ve keskinleşmiş kaya kenarlarını rahatça tutabilmek için eldiven giymenizi öneriyoruz. 2-2,5 saatlik bir tırmanışa zirveye geldiğinizde göreceğiniz manzara size neden bu mücadeleyi yaşamanızın mutlaka gerekli olduğunu konusunda ikna edecek güzellikte, bütün Adrasan ayaklarınızın altında uzanırken rüzgar kulaklarınıza Adrasan’ın güzellikleri ile ilgili şarkılar söyleyecek.